Ερετικος

13 Σεπτέμβρη 1944 – Η μάχη του Μελιγαλά και η Πηγάδα

«Η Μάχη του Μελιγαλά και η «Πηγάδα»: Σαν σήμερα, 13 Σεπτέμβρη 1944, αρχίζει η μάχη του ηρωικού ΕΛΑΣ ενάντια στους προδότες και εγκληματίες των ταγμάτων ασφαλείας που είχαν καταφύγει στον Μελιγαλά.

Μετά την απελευθέρωση της Καλαμάτας από τον ΕΛΑΣ στις 8/9/1944, ένα τμήμα ταγματασφαλιτών με επικεφαλής τον φασίστα και προδότη κατοχικό νομάρχη Μεσσηνίας Δ.Περρωτή κατάφερε να διαφύγει προς το Μελιγαλά.Στο δρόμο προς το Μελιγαλά,οι συνεργάτες των Ναζί δολοφόνησαν 34 άτομα (30 εκ των οποίων ήταν άμαχοι).

Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αν και θα μπορούσαν εύκολα, χωρίς καμία προειδοποίηση να κατατροπώσουν τους περίπου 1000 εγκλωβισμένους στο Μελιγαλά ταγματασφαλίτες, ζήτησαν την παράδοση των Ταγμάτων Ασφαλείας ώστε να λήξουν οι συγκρούσεις.

Ακολουθώντας τις οδηγίες των βρετανών και της κυβέρνησης του Καϊρου, οι Ταγματασφαλίτες αρνήθηκαν να παραδοθούν. Έπειτα από τριήμερη, σκληρή μάχη στην περιοχή του Μελιγαλά ο ΕΛΑΣ βγήκε θριαμβευτής. Ο θρίαμβος του ΕΛΑΣ απέναντι στους συνεργάτες των ναζί ξεσήκωσε το λαό της Μεσσηνίας που ζητούσε πλέον εκδίκηση για τα εγκλήματα των Ταγματασφαλιτών.

Τον Μάρτιο του 1944, στον Μελιγαλά είχε εγκατασταθεί μια ισχυρή βάση των εγκληματικών και προδοτικών Ταγμάτων Ασφαλείας (των Ελληνικών Ες-Ες), το «Τάγμα Στούπα». Γρήγορα, η κωμόπολη της Μεσσηνίας, έγινε κάτεργο και απέκτησε μια άσχημη φήμη που διαδόθηκε σχεδόν σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Η κωμόπολη κατάντησε φυλακή, κέντρο βασανισμών, τόπος εκτελέσεων, μα πάνω από όλα πηγή απίστευτων αυθαιρεσιών σε βάρος των κατοίκων της Πελοποννήσου: Βία, αυθαιρεσία, λεηλασίες, ένα ανεπανάληπτο όργιο εγκληματικών πράξεων, που ξεπέρασαν σε έκταση και ένταση ακόμα αυτά των ναζί.

Αδιάψευστη μαρτυρία για τα εγκλήματα των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Μεσσηνία, με κέντρο τον Μελιγαλά, είναι το ίδιο το αρχείο του Σουηδού αρχαιολόγου και απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Άλεξ Πέρσον, που κυκλοφόρησε σε βιβλίο απο τις εκδόσεις Παπαζήση το 1977.

Όταν ο ΕΛΑΣ νίκησε τους ταγματασφαλίτες στον Μελιγαλά, ομάδες οργισμένων πολιτών, άνθρωποι που είχαν δει τους δικούς τους να βασανίζονται και να εκτελούνται από τους Ναζί και τα Τάγματα Ασφαλείας, πήραν το νόμο στα χέρια τους, παρα τις προσπάθειες του ΕΛΑΣ να τους εμποδίσει.

Η δίκαιη οργή και η εκδίκηση για τις αμέτρητες δολοφονίες και τα εγκλήματα των συνεργατών των ναζί με έκτακτα στρατοδικεία, δίκες, καταδίκες και εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες, είναι κάτι που παρατηρήθηκε σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη.

Πχ στην Γαλλία εκτελέστηκαν πάνω από 10.000 άτομα με συνοπτικές διαδικασίες από αντιστασιακές ομάδες και μάλιστα από γκολιστές μετα την αποχώρηση των Γερμανών και μέχρι την εγκατάσταση κυβέρνησης.

Το ίδιο συνέβη στην Ιταλία με 15.000 εκτελέσεις. Στις Βρυξέλλες λιντσαρίστηκαν δημοσίως 265 άτομα που κατηγορήθηκαν ως συνεργάτες των κατακτητών και εκδόθηκε διάταγμα αμνήστευσης όλων των πράξεων αντεκδίκησης που έγιναν 41 ημέρες μετά την επίσημη απελευθέρωση της χώρας.

Πέρα απο τον Μελιγαλά, λιντσάρισμα των προδοτών και εγκληματιών συνεργατών των ναζί έγινε και στην Καλαμάτα(λιντσάρισμα Περρωτή και ταγματασφαλιτών) και αλλού.

Στον Μελιγαλά, οι προδότες και συνεργάτες των ναζί οδηγήθηκαν σε ένα εγκαταλειμμένο ξεροπήγαδο έξω απ’ την κωμόπολη (την «Πηγάδα») κι εκτελέστηκαν.

Απο τότε μέχρι σήμερα φασίστες και ναζιστές, μαζί με υποστηρικτές της «θεωρίας των άκρων» προσπαθούν να εμφανίσουν τους εγκληματίες συνεργάτες των ναζί ως..θύματα, να παρουσιάσουν τα περιστατικά στον Μελιγαλά ως…κόκκινη τρομοκρατία και άλλα απίθανα.

Θα αρκούσε μια ματιά στον «εορτασμό», που ήταν πάντα τόπος συνάντησης ναζιστών οπαδών των SS και της Βέρμαχτ, χουντικών αλλά και ακροδεξιών για να αποδειχθεί η προπαγάνδα αυτών των ισχυρισμών.

Η μάχη του Μελιγαλά ήταν μια ηρωική νίκη της αντίστασης ενάντια στους φασίστες συνεργάτες των ναζί και τα γεγονότα μετα ήταν ένα απο τα πολλά περιστατικά εκδίκησης του λαού για τα αμέτρητα εγκλήματα που είχαν κάνει.

Ο λαός, η Εθνική Αντίσταση, το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα, οι αγωνιστές, οι λαϊκές οικογένειες, ούτε πόνεσαν, ούτε θα πονέσουν ποτέ για εγκληματίες δολοφόνους ναζιστές και συνεργάτες τους και την δίκαιη όργη που ξέσπασε σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη όταν νικήθηκαν οι ναζί.

Ο ναζισμός, που αιματοκύλησε την Ευρώπη δεν πρόκειται ποτέ να παρουσιαστεί ως..θύμα.Στην περίπτωση της τιμωρίας ναζιστών και συνεργατών τους, το θέμα δεν είναι βέβαια γιατί τιμωρήθηκαν όσοι τιμωρήθηκαν αλλά το ότι δεν τιμωρήθηκαν οι υπόλοιποι απο τις αρχές.Κάτι που ο λαός το πλήρωσε ακριβά (και) στην Ελλάδα.

Πηγές: «Η αλήθεια για το Μελιγαλά», Ριζοσπάστης, «Η Μαύρη Εθνική Πηγάδα», Ιός, «Αρχείο Πέρσον», Παπαζήση,
«Ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Πελοπόννησο», Αρίστος Καμαρινός, Σύγχονη Εποχή, «Η Μάχη του Μελιγαλά και η «Πηγάδα», Ατέχνως.

@praxis_review

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.